Aleksandar Sergejevič Puškin (1799–1837) bio je ruski pesnik, pripovedač i dramski pisac koji se smatra utemeljivačem moderne ruske književnosti. Rođen u plemićkoj porodici u Moskvi, Puškin je od detinjstva pokazivao izuzetnu nadarenost za poeziju i jezik. Školovao se u Carskom selu, gde je stasao u krugu mladih intelektualaca i slobodoumnih pesnika. Njegov buntovni duh i oštra satira često su ga dovodili u sukob s carskom vlašću, pa je više puta bio proganjan i nadziran. Ipak, upravo taj nemirni život dao je njegovom stvaralaštvu onu dubinu i strast koja ga čini jedinstvenim i večnim. Puškin je u književnosti ostvario ono što se smatra prekretnicom ruskog izraza, uveo je svakodnevni govor u poeziju i prozu, oslobodio jezik od preteranog patosa i veštačkih formi, i stvorio osnovu na kojoj će kasniji pisci poput Gogolja, Dostojevskog i Tolstoja graditi svoje svetove. Njegova dela obuhvataju širok dijapazon žanrova – od lirskih pesama, preko epskih poema i pripovedaka, do romana u stihovima. Najpoznatije Puškinovo delo, „Evgenije Onjegin“, smatra se jednim od temelja ruske književnosti – roman u stihovima koji spaja poeziju, filozofiju i društvenu analizu. U njemu Puškin stvara tip modernog junaka, razočaranog, usamljenog i sumnjičavog čoveka koji traži smisao u svetu koji ga ne razume. Pored toga, pripovetke poput „Pikova dama“ i „Kapitanska kći“ otkrivaju njegovu majstorsku sposobnost da spaja realizam i romantiku, strast i moralnu dilemu. Njegova poezija, bilo da je lirska, patriotska ili filozofska, odiše iskrenošću i osećajem slobode, čime je duboko oblikovala ruski duh i identitet. Puškinova smrt, u dvoboju zbog časti, simbolično je okončala život pesnika koji je verovao da umetnost mora biti iskrena i dostojanstvena. Njegov uticaj prevazilazi vreme i granice, on je postao simbol pesnika-slobodara, večiti glas slobode, ljubavi i lepote reči. Danas se Aleksandar Sergejevič Puškin smatra jednim od najvažnijih svetskih pisaca, a njegovo delo ostaje živo u svakoj rečenici koja nosi dah istine, osećanja i neukrotive ljudske prirode.
