Tajni spisi Vuka Karadzica su Vukovi sopstveni tajni istorijski zapisi, prvobitno naslovljeni Osobita gradja za srpsku istoriju nasega vremena, koje je sam Vuk Stefanovic Karadzic napisao 1829-1830, dok je boravio u Srbiji na sluzbi kod kneza Milosa Obrenovica.
Vuk je bio svedok Milosevog despotskog vladanja i svakodnevnog samovolje, i sve to belezio u tajnom rukopisu koji je zapecatio s amanetom da se ne otvara do kraja 19. veka jer bi zbog eksplicitnog jezika i nezgodnih pojedinosti o knezu bilo nezamislivo objaviti ga za pikcevog zivota. Ovo je neka vrsta dopune Vukovog zvanicnog dela Milos Obrenovic knjaz Serbiji. Uz Lagunu je ova knjiga u novijim izdanjima objavljena pod naslovom Tajna istorija Miloseve Srbije.
Jedna od kljucnih tema jeste napetost izmedju onoga sta se pisalo za javnost i sta se beelezilo u tajnosti o srpskim vlastodrscima 19. veka, i fascinantan uvid u Vukov politicki i kriticni duh koji prevazilazi puku filologiju.
Ovo je jedan od istorijski najvazinjih dokumenata Vukove zaostavstine. Citati iz njega i danas su aktuelni jer otkrivaju da se neke srpske navike i problemi nisu bitno promenili.
