„Mrtvi“ je pripovetka iz zbirke Dablinci u kojoj Džejms Džojs kroz suptilnu i introspektivnu naraciju istražuje teme identiteta, sećanja i prolaznosti. Radnja se odvija tokom jedne večeri na porodičnom okupljanju u Dablinu, gde glavni junak, Gabrijel Konroj, prisustvuje večeri punoj razgovora, muzike i društvenih običaja. Na prvi pogled, događaji deluju svakodnevno i bez većih konflikata, ali kako veče odmiče, dolazi do unutrašnjeg preispitivanja junaka. Presudan trenutak nastupa kada Gabrijel saznaje za prošlu ljubav svoje supruge Grete, što ga navodi da razmisli o sopstvenom životu, odnosima i osećanjima. Jedna od ključnih tema dela jeste odnos između života i smrti, odnosno između prošlosti i sadašnjosti. Džojs prikazuje kako sećanja i prošli događaji mogu imati snažan uticaj na sadašnji trenutak, često snažniji od same realnosti. Pripovetka se bavi i temom otuđenja. Gabrijel, iako deo društva, oseća distancu i nesigurnost, što ga dovodi do dubokog unutrašnjeg preispitivanja. Kroz njegovu introspekciju, čitalac dobija uvid u složenost ljudskih emocija. Stil pisanja odlikuje se suptilnošću, simbolikom i pažljivim građenjem atmosfere. Džojs koristi svakodnevne situacije kako bi otkrio dublje slojeve značenja. Autor, Džejms Džojs, bio je jedan od najznačajnijih modernističkih pisaca, poznat po inovativnom pristupu književnosti i istraživanju unutrašnjeg sveta likova. „Mrtvi“ ostaje pripovetka koja kroz tihe, ali snažne trenutke govori o prolaznosti, sećanju i ljudskoj usamljenosti. Ona podseća da razumevanje života često dolazi kroz suočavanje sa prošlošću i sopstvenim emocijama.
