Božanstvena komedija je epsko-filozofska poema u tri dela, Pakao, Čistilište i Raj, koja opisuje putovanje ljudske duše kroz tri onostrana sveta. Dante se na početku nalazi izgubljen u „mračnoj šumi“ greha, gde ga spasava rimski pesnik Vergilije, simbol razuma. Zajedno prolaze kroz devet paklenih krugova, u kojima su duše kažnjene prema težini svojih grehova. Nakon pakla, Dante se uzdiže uz planinu čistilišta, gde duše okajavaju svoje grehe i pripremaju se za spasenje. Na vrhu planine pojavljuje se Beatriče, pesnikova mladalačka ljubav i simbol božanske milosti, koja ga vodi u raj. Kroz devet nebeskih sfera, Dante spoznaje harmoniju svemira, savršenstvo vere i jedinstvo Boga i čoveka. U osnovi, Božanstvena komedija je alegorija ljudskog života. Put kroz pakao, čistilište i raj predstavlja duhovno putovanje od zablude i greha, kroz pokajanje, ka prosvetljenju i spasenju. Svako kraljevstvo ima svoj red, moralni zakon i simboliku, od paklene tame i bola, preko čistilišnog iskupljenja, do raja obasjanog večnom svetlošću. Pesma je napisana na narodnom, toskanskom jeziku, što je u to vreme bilo revolucionarno. Dante je prvi dokazao da je „jezik naroda“ dostojan velikih dela, i upravo zahvaljujući njemu italijanski jezik postao književni standard. Struktura poeme zasniva se na svetom broju tri: simbolu Svetog Trojstva: tri dela, po trideset tri pesme u svakom, napisane u lancu rimovanih tercina, koje se povezuju kao prstenovi večnosti. Na kraju putovanja, Dante stiže do Boga, izvora svetlosti i savršenstva, i u trenutku prosvetljenja shvata da ljubav pokreće Sunce i zvezde, i da se u njoj krije smisao celog postojanja.