Utopljene duse je prva i najznacajnija zbirka pesama Vladislava Petkovica Disa, objavljena 1911. o pesnikovom licnom trosku jer nijedno izdavacko preduzece nije htelo da je objavi. Kriticar Jovan Skerlic je pogrdno ocenio zbirku, ali je kasnija kritika, pocevsi od Isidore Sekulic, prepoznala Disa kao jednog od najvecih srpskih pesnika.
Zbirka sadrzi antologijske pesme srpske lirike: Tamnica, Nirvana i Mozda spava, ali i ostru drustvenu satiru Nasi dani. Dis je pesnik iracionalnog i podsvesnog, njegovi stihovi su sumenrovani, melanholichni i muzikalni, blizi Bodleru nego srpskim pesnichkim uzorima tog doba. Teme zbirke su prolaznost, ljubav, smrt, san i java, i otudjenje od sveta koji ne razume pesnika.
Jedna od kljucnih tema jeste covek koji ne moze da se snajde u svom vremenu, ali cija dusa pliva u jednom duhovnom prostoru koji je lepsi i tamniji od svakodnevice.
Stil pisanja odlikuje se muzikalnoscU stiha, izuzetnom melodicnoscu i iracionalnim slikama koje su tada bile potpuno nove u srpskoj poeziji. Vladislav Petkovic Dis (1880-1917) poginuo je kad se brod kojim je putovao potopila nemacka podmornica.
